Tortuguero dag 2

Maandag 25 maart: vannacht heeft het fors geregend, om half 3 werden we er zelfs wakker van. Als we opstaan, druppelt het nog steeds. Hopelijk is het na het ontbijt wel droog, want we gaan met een open boot de rivier op en de zijkanaaltjes in om dieren te spotten. De boot heeft geen dak dus de regen, maar ook de zon, heeft vrij spel. Dat wordt toch maar insmeren want met de zon erop verbrand je levend. Het is gelukkig droog als we om half 9 instappen. Helaas zijn we verplicht om zwemvesten te dragen, anders verliest men de vergunning, maar prettig is het niet. Onze kapitein Oscar heeft scherpe ogen en laat ons diverse dieren zien, die we zonder hem zeker gemist zouden hebben. De meeste hebben we echter al gezien op de voorgaande excursies, zoals de slangenhalsvogel, ijsvogel, brulapen, slingerapen en basilisk. De pendulevogel en aracari kunnen we toevoegen aan het lijstje. De excursie duurt eigenlijk 2 uur, maar Oscar wil persé een kaaiman vinden en na 3 uur is hem dat eindelijk gelukt. 't Is een kleintje, maar we doen het ermee. Om 13 uur kunnen we pas lunchen, dus gaan we in de tussentijd nog een rondje door de achtertuin. We vinden de chestnut mandibled toucan (met paars/gele snavel) ende keel-billed toucan (met groen/oranje snavel). Ook vinden we blauwe en oranje krabben. Tijdens de lunch horen we dat er bij een van de huisjes een boa constrictor ligt, dus die zoeken we ook op en Lukas, een van de groepsleden, weet ook nog een andere slang in een boom te vinden. Vlakbij onze lodge is een nestje van een piepklein vogeltje, wat ook op de foto gaat. Dan komt er een slingeraapje naar beneden. Zó dichtbij hebben we die nog niet gezien, dus hebben we mazzel. Ondanks dat de zon zich niet laat zien, is het benauwd en nog minstens 30 graden. Rond 16 uur lopen we nog een rondje met Vincent, maar ook nu vinden we weer geen kikkertjes. We douchen vóór het avondeten, anders is er mogelijk weer geen warm water. Inmiddels begint het weer flink te plenzen, maar we weten een drooglooproute om naar het restaurant te komen. Nu is het nog stil in de eetzaal, dus kunnen we vast de envelop met inhoud aan Vincent overhandigen en hem bedanken, want morgen is daar waarschijnlijk geen tijd voor. Bij de groep Amerikanen aan één van de andere tafels zijn er  twee jarigen, die hartelijk worden toegezongen, ook door ons. Eén van de dames daar wenst ons nog een fijne reis. We werken onze verhalen weer bij en gaan dan slapen. Morgen ontbijt tussen 7 en 8, koffers om 9 uur bij de boot en vertrek om half 10.